Surya

Zou je deze nog lezen?

Ik hoop eigenlijk van niet.

Dan kan ik hier schrijven wat ik liever niet heb dat je ziet...

Ik mis je... enorm...

Ik zie je niet veel

maar toch zie ik je graag

al zie ik je het liefst

in het echt!

Ons ventje een maand later... In bad

He came into the world----surfing...

A son is born!

Viktor is his name. He saw the light on 21 november and what a light he is!!!

A beautiful boy

No way! I was writing a nice message here but hit the wrong key and all was gone...

Will try again later. But i just wanted you to know: we are doing fine, very fine actualy!!! Never heard of the expression? No news is good news?

More soon

And euh, a bit late but Have A Super 2009!!!

Big love

XS

   we two

   any objections?

   speak now or forever hold your peace

  it's about 35° where you are

  over here I can write in the snow

I try my best not to miss him too much. You would suspect that with the passing of time the hurt would become less. It does, but then again it doesn't. You fall back into an old routine from before the time when you where together. No highs, no lows. Just getting through the day, hour by hour, minute by minute...    It gets confusing. His departure is fading in history, slowly stretching behind you and meeting him again comes closer every day. But when you are not halfway yet it makes no sense counting the days when you'll see him again, only the ones that passed...    

Love you with all my heart!

some pics from our trip to finland

Let me tell you a little story.

A little story about a girl who thought no man could be her match. Either they were too soft, too macho, too clumsy or too self-centered. So she started thinking of taking the future into her own hands. Work hard, buy a house and in a couple of years get pregnant. Her mother supported the idea of going to the spermbank. She got a good job and set out to find a house. Which she found. Somewhere in Antwerp, a part of it they call Borgerhout or some even Borgerocco because of all the moroccons living there. A big house for a fare price. The loan was approved. She was very happy. Because things were going so well she even decided to stop smoking. One night she was out with her sister. They went for dinner and after that to an opening of an exhibition of a friend. The weather was nice, already warm for early may. After taking a look at the paintings and a few drinks they went to sit with the rest of the company outside on the curb. The hours went by, the sun went down and it got cold. She shivered. A friend which she didn't know to well offered her a moroccon cape. A Jellaba. With a hood. She was pleased with his attention because she liked him. He complained he didn't get any so she told him to try harder. He too got wrapped in a jellaba, put his hood on and came in closer. He pulled her hood over her head and in the darkness he kissed her. Later that evening they said their goodbyes and promised to get together soon. A a few days went by. She told her sister what had happened. Her sister said not to get to involved since he was leaving in october. Going on his annual surfing trip to Morocco for 6 months. Nothing wrong in having a little fun this summer!

That weekend she thought of going to a festival in the next town. They planned on meeting eachother there. She was invited to ride with a friend but she learned that he already left. No one could give her a lift. He sent her a message telling her he was there and would like it if she came. She couldn't find a way to get there anymore so she decided to stay in town. In the evening she went for dinner with a friend. He sent a message that he came to town and was wondering if they could meet up. With dinner she had drunk some wine and was feeling sleepy. When she got home she first decided not to go. But she freshened up and went anyway. He was parked with his mobile home next to the river. He was on the hood. She sat up there next to him. Chatted a little. Drank some whiskey. She got cold, he went in to get a jellaba and without giving it much thought he wrapped it around them. It came so natural for her to put her arms around him as he was standing there between her legs. They stayed so for a moment and then started kissing.

The next morning I woke up with a view of the river. With no sense at all of the things to come. We hardly spent a night apart after that. He soon stayed more at my place then in his mobile home. He went with me when I signed my deed. He bought a new bus. A mercedes 508. We planned on going to Norway after he signed his divorce. We couldn't get into Norway because of the dog so we went to Finland instead. We were on the road for a month in what may very well be the dullest country on earth. But we had fun. Getting to know eachother. Drinking whiskey over a bonfire. Enjoying a juicy reindeer steak or chasing of the millions of muscuitos. It wasn't long after we got back I started packing for the move to the house. Slightly aware of the fact that not only the move was coming closer, so was him leaving. The move was a hell of a job. It took us two trips to get everything. Where did I get so much stuff? Mostly on the street. And why keep so much of it? Because one day it might come in handy... You know how it goes! Not too long before that he promised to get me settled in before he could leave. And so he did. He helped me tear down the top floor, fixed me a shower and set up a living space on the first floor. And then the time came to get his 'bus' ready for his trip. That didn't go to smoothly. The solar panel had to be replaced, a foldable tent punt on top, cabling for battery charging and offcourse music! And with all that one battery started smoking, the radiator started leaking and I accidently! broke the front window. His departure was delayed for two weeks. Right up to the point where I was actualy asking him to leave because prolonging my preparation to his departure was taking a lot of my energy. Aside from the fact that my aunt died.

So, last saturday he left. Only a few hours after I learned that my grandmother died. And, as I am writing this now he his on the street of Gibraltar beeing ferried over to his destination 'Morocco'.

And it is heavy to miss him but it is also exciting to know exactly how much I love him. And hearing from him while he tries to block out the tears that he misses me too only deepened my trust in his words when he says: I love you a lot snoepie!!

Miss him like crazy...

And even after two months i don't feel any different

Love him still!!

And now we are leaving on that well-deserved holiday to ... Norway!!

so much in love i have no words nor pictures for it

 or maybe just this

    caus i miss you

hey,

Ik heb de laatste dagen een heleboel gedachten proberen neerschrijven maar kon zelfs geen letter op mijn scherm doen verschijnen. Ook al leek ik vrij opgewekt aan de telefoon toch was ik enigzins bedrukt door wat je zei. Tis niet leuk en soms echt ni makkelijk om niet te weten wat dit was, is of kan zijn. maar misschien mag je er ook niet te veel in zoeken, nog niet. Net kwam ik de keuken ingelopen en vroeg me af of ik deze keer misschien wel geluk zou hebben. Of ik me misschien beter op mijn gemak zou voelen bij iemand die -niet kwalijk nemen- een pakje ouder is. Meer ervaring, meer rust door die ervaring of meer kracht tot relativeren.

Ik ga even heel eerlijk zijn. Ik weet niet in hoeverre je dit een relatie kan noemen dus ben ik ook niet ontmoedigend tegenover anderen die hun kans wagen. Ik laat ze dichterbij komen maar merk de ongelooflijke oneerlijkheid van sommige toenaderingen op. De ene gebruikt zijn positie als gevestigde acteur de ander speelt als een gladde aal in op mijn gevoel van eenzaamheid. Ook al zijn de relaties met die mensen nog niet zo ver gevorderd toch blijf ik soms gekwetst achter. Dat ik er zelfs nu tranen voor kan laten, alleen al om mijn eigen naieviteit. Ik heb er genoeg van. Ik ben opzoek naar een vriend in de eerste plaats, die me laat zijn wie ik ben. In alle opzichten verdomme. Ik kan totaal anti-sociale dagen hebben. Ben soms meer mannelijk dan vrouwlijk -ongewassen, nogal kort en brut maar deep-down still A WOMAN! Ik bezit geen enorme kennis van hedendaagse kunst, muziek, literatuur of theater maar ik heb mijn voorkeuren en mijn interesses en ben altijd bereid te exploreren.

Weet je, ik mis mijn eigen lachje. Het laat me wat in de steek de laatste weken. Misschien komt het wel omdat ik gestopt ben met roken dat ik zo kort ben. Ofwel is het de verdoken -soms vergeten maar wel steeds aanwezige stress ivm het huis. Of mijn onkunde met sommige mensen een gesprek aan te gaan.

Ik schrijf dit neer en laat een traan. Ook omwille van jou, ik ken je eigenlijk niet en verheerlijk daarom een beetje wat zou kunnen zijn.  

Laat de iet wat depressieve noot van dit mailtje je niet te zwaar vallen. Ik red me wel. Heb het gewoon wat moeilijk de laatste tijd. Lange dagen, korte nachten en de enige dagen dat ik eigenlijk zou kunnen rusten geef ik nog weg aan een vriend die een film wil opnemen. De enige dagen dat ik dan even wegkan uit de monty sta ik er weer om een wel erg amateuristisch gefilm bij te lichten. Ook al doe ik dit graag voor een vriend het maakt wel dat door 7 op 7 te werken ik mijn energie verlies. Ik vroeg me de laatste tijd ook af ik niet beter een andere job zou zoeken. Klinkt misschien raar maar misschien eentje met minder grote verwachtingen. Niet dat de job zo veeleisend is maar als je contact wil leggen met de mensen die in dat wereldje rondlummelen moet je stevig in je schoenen staan of wel erg van deze wereld zijn. Ik ben geen fanatieke theatergangster, noch feester, noch filosoof maar iemand die in rust kan genieten van een goeie film, lekker eten, een goed boek, een glaasje wijn, een pintje op cafe met niet al te diepe gesprekken, een rondgangetje in het fotomuseum met iets hoger tempo dan de rest van de zogezegde critische bezoekers want ik kan in een oogopslag zeggen of een foto me raakt of niet.

Hoe ik soms hunker naar werk en werkvolk waarbij ik lekker oppervlakkige gesprekken kan bij aangaan.

Ik typ de letters en besef dat ik me even heb laten gaan in mijn down gevoel. De tekst van het nummer op de achtergrond doet er ook geen goed aan. 'It won't rain all the time' ----nee, maar voorlopig even wel.

Weet je wat ik mis........ iemand die naast me op de zetel zit als ik een boek lees zodat ik mijn voeten kan warmen onder zijn benen, iemand waarvoor ik -als ik thee zet- een extra kop kan nemen, een rug om naast wakker te worden en tegenaan te kruipen, iemand die mijn net gesneden broccoli steelt en een kleine mep krijgt van de pollepel, iemand aan wie ik kan vragen de fles wijn open te trekken, iemand die mijn zotte gedans kan gadeslaan, iemand met wie ik dan lachend kan neervallen op het tapijt, iemand waarvoor ik bloemen kan kopen, iemand waarvoor mijn ogen kunnen gaan schitteren, iemand die ik kan vastleggen op de gevoelige plaat om mee te stoefen bij vrienden en later de kinderen---------------iemand die dit alles verdiend.

Nog een traantje

Nu zou ik wel tegen je aan willen kruipen........... wie je ook bent

Do I move you, are you willin
Do I groove you, is it thrillin
Do I soothe you, tell the truth now
Do I move you, are you loose now
The answer better be (yes, yes)
That pleases me

Are you ready for this action
Does it give you satisfaction
Are you hip to what Im sayin
If you are then lets start swayin
The answer better be (yes, yes)
That pleases me

When I touch you do you quiver
Form your head down to your liver
It you like it let me know it
Dont be psychic or youll blow it
The answer better be (yes, yes)
That pleases me

 Nina Simone

Fingers tracing the curve of my back.
A warm breath traveling on my skin.
The distant places lips laid kisses,
Your strong embrace is what this morning misses

Jonvelle

   back on track...     

 Ik lijk al wat meer vat te hebben op de dingen die rond me gebeuren. De laatste weken loop ik een beetje verdwaasd rond zonder lachje op mijn gezicht. Mijn kenmerk komt stillaan terug. Ik sliep wat weinig door alle troubles rond de lening voor mijn huis. Ik heb wel degelijk een compromis getekend en ben dus op weg om een huis te kopen, in mijn eentje! Maar voor een sociale lening in orde komt ben je drie weken aan het lopen om alle papieren bijeen te krijgen. Ook moet je je eigen plannen tekenen en bestek op maken voor alle verbouwingen waarvoor je ook moet lenen. Kom je niet aan een bepaald bedrag kan je je lening niet krijgen of als het te veel is kan je het ook vergeten. Komt daar nog eens bij dat de opschortende voorwaarden in mijn compromis maar liepen tot 10 april. Als die vervallen gaat de verkoop zowiezo door. Slik! Maar we zijn nog maar een maand verder? Notaris gebeld, gelukkig mogelijkheid om dat te verzetten. Dossier is binnen bij sociale leningsmaatschappij, dus, nu is het aan hun, tis uit mijn handen... Duimen verdomme, jullie allen!!

Ja seg, en dan kiezen ze mijn blog nog eens uit om in de kijker te zetten. Mij goed, ook al was ik blij hier in mijn zo wat onbekende hoekje van het net. Ik heb mijn vaste klanten en om eerlijk te zijn moeten daar niet te veel mensen bijkomen. Liever intiemer...

I'm going slightly mad

So very slightly mad

   patience is a remarkable virtue

    there is a resemblance

Het was een zware week.

Met het overlijden van oma had ik niet zoveel problemen. Dan enkel met mijn paps die het zich erg hard aantrekt. Hij is er de laatste maand elke dag bij geweest. Voor meerdere uren per dag. Oma is hand in hand met hem gestorven. Een mooi moment maar ook zwaar voor hem. Niemand van zijn broers heeft het zich zo hard aangetrokken als hij. Daar mag hij fier op zijn en kracht uit putten. Vind het prachtig van hem, ik weet niet of ik het zou kunnen. Deze week had hij wat extra steun nodig. Hij slaapt al moeilijk en als het emotioneel niet goed gaat dan slaapt hij nog minder. Komt daar bij dat hij ook niet degelijk at en je hebt een wrak van een mens. En dan maar lopen om alles geregeld te krijgen. Blij voor hem dat het voorbij is. Terug naar zijn eigen dagelijkse routine.

Maandag ben ik een dagje thuis gebleven om toch de dingen wat te verwerken. Na een dagje rustig op de zetel te hebben doorgebracht had ik om 18.30u een afspraak om een woning te gaan bezichtigen. Voor ik vertrok heb ik nog snel een umeboshi pruim gegeten. Een japanse gepekelde pruim, gekend om zijn sterk zuiverende werking. Nog geen half uur later ben ik me zo misselijk beginnen voelen. Ik keek met gemengd gevoel rond in het huis. Me er eigenlijk niet goed van bewust wat ik zag. Tegen beter weten in heb ik een bod gedaan. Vrijdag zouden ze me weer verwachten.

De rest van de week heb ik doorgebracht met wisselend een misselijk of pijnlijk gevoel in mijn buik. Zuiverend, ja, bijna niets gegeten de hele week. Vrijdag in het immobiliën kantoor kreeg ik te horen dat er nog wel iemand anders was die een oogje heeft op het huis. Omdat ik mijn moeder had gevraagd me te rijden, ik was nog te slap, zat ze bij het gesprek. Dat heeft blijkbaar in mijn voordeel gewerkt en heeft het dametje van het kantoor kunnen overtuigen. Voor ik het al en goed besefte stond ik buiten en had ik een compromis getekend. Merde, ik heb zonet een huis gekocht. In mijn ééntje verdomme. Nu ga je mss denken, ja en? Wel, ik weet vanwaar ik kom en ben verdomme fier op mezelf dat ik dit kan doen! En tis een pracht van een huis. 4 slaapkamers en veel plek voor een atelier. Een goeie koop! Als alles helemaal rond is post ik wat foto's.

Zaterdag was het dan begrafenis. Toch altijd een beetje een hypocriete bedoening. Geen scheef woord over mijn oma maar al die jaren beweren niet in god te geloven en dan toch een katholieke begrafenis krijgen met een volledige kerkdienst? Ik heb op voorhand afgesproken met mijn zus en broer dat we zeker niet ter communie zouden gaan. Kan je denken, seg, je oma wordt maar één keer begraven, awel, nee, das echt hypocriet. Mijn neven uit leuven dachten er net zo over. Alleen de andere kant van de kerk, neven en nichten uit mechelen waarvan ik weet dat ze niet gelovig zijn. Allesbehalve. Stonden recht en gingen als brave christelijke zieltjes naar voor om amen te zeggen. Right, neppers!

Na de uitstrooiing op het kerkhof kwam iedereen samen voor de koffietafel en was de sfeer lekker uitgelaten. Eigenlijk is iedereen content dat het voor haar voorbij is. Ze heeft gestreden voor haar eigen einde. Ze heeft het bekomen. Moedig, sterk en straf. Doe het haar eens na, een maand niet eten! Ben blij dat ik zo een oma heb. heb gehad. Nu weet ik waar ik toe instaat ben. Ben blij voor jou oma! Je was een straffe madamme! Tot ziens

 Farewell-by-QueenLloth

www.QueenLloth.deviantart.com

My grandmother just passed away. An hour ago.

Ik weet niet wat ik moet voelen. Ik heb ze vorige week nog gezien. Ze zag er zo mooi uit. Mager en bleek maar wel sereen. Enkele weken geleden heeft ze besloten niet meer te eten. Omdat ze niet meer wou. Ze was 87. Heeft veel gezien, veel gedaan. Is nog verliefd geworden na de dood van mijn opa. Op 65 jarige leeftijd. Zo mooi om ze als een puber te zien rond dwarrelen.

Twee dagen geleden is ze ook gestopt met drinken. Kreeg morfinepleisters tegen de pijn in haar spieren. Een uurtje geleden is ze gestorven, hand in hand met mijn papa. Morgen is het wake. Ik wil ze zeker nog één keer zien.

Tot ziens oma. Tot de volgende keer...

.

 you've got a strange effect on me... and i like it

The other woman finds time to manicure her nails
The other woman is perfect where her rival fails
And she's never seen with pin curls in her hair

The other woman enchantes her clothes with French perfume
The other woman keeps fresh cut flowers in each room
There are never toys that's scattered everywhere

And when her baby comes to call
He'll find her waiting like a lonesome queen
Cos when she's by his side
It's such a change from old routine

But the other woman will always cry herself to sleep
The other woman will never have his love to keep
And as the years go by the other woman
Will spend her life alone

Nina Simone